Peter Panic to zestaw mini-gierek zręcznościowych, które sprawdzają zwinność gracza i w połączeniu z pomysłową fabułą, pozwalają na poznanie sympatycznego głównego bohatera.

Fabuła i główny bohater

Peter to początkujący reżyser, który ma w życiu jeden cel: ponownie uruchomić teatr, który nie tak dawno temu został zamknięty i zaprzepaścił tym samym szansę na wielki sukces mężczyzny. W rodzinnym mieście Petera znajduje się wiele mniejszych, bądź większych firm. Każda z nich oferuje pracę, dzięki której reżyser będzie mógł odbudować ukochany, rodzinny teatr.

Personalizacja głównego bohatera odbywa się w menu głównym. W ustawieniach możemy zmienić kolor skóry, włosów, oraz wygląd ciuchów. Niektóre z elementów garderoby, wymagają wcześniejszego odblokowania, stanowiąc tym samym dodatkowe wyzwanie w grze.

Mini-gry

Wśród miniaturowych, wewnętrznych gierek znajdziemy: pakowanie orzeszków, miażdżenie kartonowych pudełek, segregowanie gazet, uciekanie przed pociskami, łapanie spadających obiektów do specjalnego pojemnika, oraz wiele więcej.

W zależności od tego, w jakie miejsce trafiamy (czy to do fabryki orzeszków, czy do muzeum), do wykonania mamy odmienne misje. W każdej czekają na nas 3 życia, po wyczerpaniu których zapis gry się kasuje. Nie jest to zbyt przyjemna sprawa, zważając na to, że odblokowanie opcji zapisu to koszt… kilkunastu złotych.

Wygląd i oprawa dźwiękowa

Oprawa graficzna Peter Panic opiera się głównie na pikselach. Nie żeby mi to jakoś szczególnie przeszkadzało, ale estetyka nie jest na najwyższym poziomie, co po prostu jako fanka ładnych widoków, odczuwam. Znajdą się jednak miłośnicy tego stylu, którzy chociażby ze względu na wygląd, opisywaną apkę pokochają.

Ścieżka dźwiękowa jest w porządku, chociaż dość często pojawiające się wstawki myzyczne nie przypadły mi do gustu. Główny bohater uczy gracza zasad w sposób… śpiewający, który może być chwilami po prostu męczący. Niemniej jednak w ustawieniach gry istnieje możliwość wyłączenia dźwięków w całości, bądź zablokowania tylko melodii, co się wyjątkowo ceni.

Gra jest humorystyczna i znajdzie wielu fanów wśród muzyków, czy tancerzy. Mnie do gustu nie przypadła, chociaż kilka mini-gier zapadnie mi w pamięć na długo 🙂